André van Duin (geboren als Adrianus Marinus Kyvon op 20 februari 1947) is een beroemde en zeer populaire Nederlandse komiek, zanger, acteur, podiumartiest, platenartiest, tv-presentator, radiopresentator, liedjesschrijver en media-icoon. Hij begon zijn carrière als parodiër halverwege de jaren 60, na een succesvol optreden in het destijds populaire landelijke tv-programma “Nieuwe Oogst”. Hierna volgde een reeks televisie-uitzendingen, wat resulteerde in verschillende tv- en radioshows, langlopende podiumshows, een bijna eindeloze stroom Top 40-hits in de jaren ’70, ’80 en ’90, en talloze andere mediaoptredens.
Van Duin bracht zijn eerste 7″ singles uit in de tweede helft van de jaren ’60, op het legendarische Nederlandse label Favorieten Expres. Geen van deze singles kwam echter in de hitlijsten terecht door een gebrek aan airplay. Nadat hij in 1972 zijn eerste hit scoorde met de nieuwigheid “Angelique” (origineel: “The Swiss Maid”), werd André de volgende drie decennia een vaste waarde in de Nederlandse hitlijsten. Begin 1976 stond Van Duin voor het eerst in zijn carrière op nummer één met het humoristische zelfgeschreven nummer “Willempie”. Het nummer veroorzaakte controverse, omdat het beschuldigd werd van het beledigen van geestelijk gehandicapten. Ook is het de schuldige aan het feit dat het “Bohemian Rhapsody” van Queen van de toppositie van de Nederlandse Top 40 heeft geschopt.
In 1980 scoorde Van Duin groots met het anthemische voetballied “Nederland, Die Heeft De Bal”, nog steeds een stadionfavoriet van de Nederlandse voetbalsupporters. In de zomer van 1982 had André weer een nummer 1-hit, dit keer met de dubbelzijdige single “Als Je Huilt” / “Bim Bam”. Van Duin’s parodie op de (toenmalige) minister-president Ruud Lubbers resulteerde in 1989 in de hit “De Groeten Van Ruud”, ook een dubbel A-kant single, met “Mijn Naam Is Jaap” (origineel: “Meine Name Ist Hase”) op de keerzijde. Beide liedjes werden populair gemaakt door zijn TV-show “Jaap Aap Show”, die de aanzet gaf tot een conceptalbum met liedjes over dieren (“Animal Crackers”).
André bleef gedurende de jaren 90 succesvolle singles uitbrengen, maar bereikte de pole position pas weer in 1993, met “Het Pizza Lied (Effe Wachten…)”. Van Duin’s laatste Nederlandse top 10-hit was “Ayohee (Zo, Ken ‘Ie Wel Weer)”, begin 1998. Na het opnemen van een ‘serieus’ en persoonlijk album in 1999 werden er slechts een paar singles uitgebracht, maar geen daarvan behaalde een noemenswaardig succes in de hitlijsten. In het begin van de jaren 2000 is Van Duin nog steeds regelmatig op de Nederlandse televisie te zien en keert zelfs even terug op de radio.
Vanaf 2008 is André van Duin te zien in zijn laatste podiumshow (na bijna vijftien jaar uit het theater te zijn geweest) en zal hij zijn succesvolle radioshow “Dikvoormekaarshow” voor de derde keer opnieuw lanceren. Hoewel hij al meer dan tien jaar niet meer in de Nederlandse Top 40 heeft gestaan, is Van Duin nog steeds een van Nederlands best scorende acts, tussen artiesten als BZN, Normaal, Golden Earring, Marco Borsato, Rob de Nijs, The Cats en George Baker Selection. Hij werkt nu aan een theaterprogramma.
